“உண்மையில் நாம் யார்?”
மங்கலான வெளிர் நீலப் புள்ளி
விண்வெளி இருளில் மிதக்கும் புள்ளி
விந்தைமிகு வெளிர் நீலப் புள்ளி
அளவில் ஒரு பொருட்டல்ல அப்புள்ளி
ஆமாம், அது ஓர் அற்ப சிறு புள்ளி
உணர்த்தும் பொருளிலோ அப்புள்ளி
உண்மையிலேயே ஒரு பெரிய புள்ளி
மீண்டும் பாருங்கள்…
அதுவே அங்கு
விந்தைமிகு வெளிர் நீலப் புள்ளி
அளவில் ஒரு பொருட்டல்ல அப்புள்ளி
ஆமாம், அது ஓர் அற்ப சிறு புள்ளி
உணர்த்தும் பொருளிலோ அப்புள்ளி
உண்மையிலேயே ஒரு பெரிய புள்ளி
மீண்டும் பாருங்கள்…
அதுவே அங்கு
அதுவே நம் வீடு
அதுவே நம் வாழ்வு
அந்தச் சிறு துகளில்தான்
நாம் நேசித்தவர்கள் எல்லாம்,
நாம் அறிந்தவர்கள் எல்லாம்,
நாம் தெரிந்து கொண்ட ஒவ்வொருவரும்
தங்கள் கனவுகளையும் கண்ணீரையும்
அங்குதான் விட்டுச் சென்றார்கள்
இன்பமும் துன்பமும் அங்கே
மகிழ்ச்சியின் ஆரவாரங்களும் அங்கே
துயரத்தின் கதறல்களும் அங்கே
எண்ணற்ற மதங்கள் நம்பிக்கையூட்ட
எண்ணற்ற வழிகாட்டிகள் நெறிப்படுத்த
எண்ணற்ற முரண் கொள்கைகள் நம்மைக் குழப்ப
எண்ணற்ற போர்கள் நம் நிம்மதியைக் குலைக்க
உண்மையும் மாயையும் ஒருங்கிணைந்து
ஒரே புள்ளியில் அடுத்தடுத்து அடுக்கப்பட்டன.
வேட்டையாடியும் விவசாயியும், வீரனும் கோழையும்,
பண்பாட்டை உருவாக்கியவரும் அதைச் சிதைத்தவரும்,
அரசனும் ஏழையும், கனவில் மிதந்த காதலர்களும்
நம்பிக்கையில் துடிக்கும் குழந்தை இதயங்களும்
என அனைவரும் அங்கேதான்
அங்கே ஒரு சூரியக் கதிரில் மிதக்கும் தூசித் துகளாக
விண்வெளி இருளில் நம் வரலாறு மிதக்கிறது
அந்தப் புள்ளியின்
ஒரு பிரிவினரை மற்றொரு பிரிவினர்
அழிக்க ஆர்வம் கொள்வர்
ஆதிக்க வெறி கொண்டவர் பேராசையால்
போரில் ஆறென ஓடிடும் இரத்த வெள்ளம்
எல்லாம் அந்த ஒரு சிறு புள்ளியின்
ஏதோ ஒரு சிறு பகுதியை அடைவதற்காக
அண்டப் பேரரங்கில் பூமி ஒரு சிறு மேடை
ஆனால் அந்த மேடையில் நாமே நாயகர்கள்
என்ற மாயை நம் கண்ணை மறைக்கிறது
காணும் மங்கலான வெளிர் நீலப் புள்ளி
நம் அகந்தையை ஆணவத்தை அழிக்கிறது
நம் இருப்பை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது—
“உண்மையில் நாம் யார்?”
இந்த பரந்த இருளில் நமக்கு வேறிடம் இல்லை
எங்கிருந்தும் எவரும் காப்பாற்ற வழியில்லை
உயிர் வாழ நமக்கிருப்பது ஒரே உலகம்
வேறு கோள்களுக்குப் போகலாம் வரலாம்
ஆனால் அவற்றில் வாழ வழியில்லை
குடியேற வகையில்லை
விரும்பினாலும் இல்லாவிட்டாலும்
நமக்கிருப்பது ஓர் உலகம் மட்டுமே
நிற்க இருக்கும் தரை இப்புள்ளி மட்டுமே
இந்த வெளிர் நீலப் புள்ளியின் படம்
நமக்குக் கற்பிப்பது
பணிவு, அன்பு, பொறுப்பு,
ஒருவரை ஒருவர் அன்புடன் அரவணைக்க
இந்த வெளிர் நீலப் புள்ளியைப் பாதுகாக்க,
நேசிக்க, பேணி வளர்க்கத் தெரிந்து கொள்வோம்
ஏனெனில் இதுவே இதுவரை
நாம் அறிந்த ஒரே இல்லம்
நாம் வாழக்கூடிய ஒரே உலகம்
---
கார்ல் சேகனின், 'பேல் ப்ளூ டாட்: எ விஷன் ஆஃப் தெ ஹியூமன் ஃப்யூச்சர் இன் ஸ்பேஸ்'
கட்டுரையின் கவிதை வடிவம்
நன்றி: "சக்தி" இதழ் - மார்ச் 2026
“உண்மையில் நாம் யார்?”- தேமொழி
பக்கம்: 42 - 43
https://archive.org/details/sakthi-march-2026_202602/page/41/mode/2up
அந்தச் சிறு துகளில்தான்
நாம் நேசித்தவர்கள் எல்லாம்,
நாம் அறிந்தவர்கள் எல்லாம்,
நாம் தெரிந்து கொண்ட ஒவ்வொருவரும்
தங்கள் கனவுகளையும் கண்ணீரையும்
அங்குதான் விட்டுச் சென்றார்கள்
இன்பமும் துன்பமும் அங்கே
மகிழ்ச்சியின் ஆரவாரங்களும் அங்கே
துயரத்தின் கதறல்களும் அங்கே
எண்ணற்ற மதங்கள் நம்பிக்கையூட்ட
எண்ணற்ற வழிகாட்டிகள் நெறிப்படுத்த
எண்ணற்ற முரண் கொள்கைகள் நம்மைக் குழப்ப
எண்ணற்ற போர்கள் நம் நிம்மதியைக் குலைக்க
உண்மையும் மாயையும் ஒருங்கிணைந்து
ஒரே புள்ளியில் அடுத்தடுத்து அடுக்கப்பட்டன.
வேட்டையாடியும் விவசாயியும், வீரனும் கோழையும்,
பண்பாட்டை உருவாக்கியவரும் அதைச் சிதைத்தவரும்,
அரசனும் ஏழையும், கனவில் மிதந்த காதலர்களும்
நம்பிக்கையில் துடிக்கும் குழந்தை இதயங்களும்
என அனைவரும் அங்கேதான்
அங்கே ஒரு சூரியக் கதிரில் மிதக்கும் தூசித் துகளாக
விண்வெளி இருளில் நம் வரலாறு மிதக்கிறது
அந்தப் புள்ளியின்
ஒரு பிரிவினரை மற்றொரு பிரிவினர்
அழிக்க ஆர்வம் கொள்வர்
ஆதிக்க வெறி கொண்டவர் பேராசையால்
போரில் ஆறென ஓடிடும் இரத்த வெள்ளம்
எல்லாம் அந்த ஒரு சிறு புள்ளியின்
ஏதோ ஒரு சிறு பகுதியை அடைவதற்காக
அண்டப் பேரரங்கில் பூமி ஒரு சிறு மேடை
ஆனால் அந்த மேடையில் நாமே நாயகர்கள்
என்ற மாயை நம் கண்ணை மறைக்கிறது
காணும் மங்கலான வெளிர் நீலப் புள்ளி
நம் அகந்தையை ஆணவத்தை அழிக்கிறது
நம் இருப்பை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது—
“உண்மையில் நாம் யார்?”
இந்த பரந்த இருளில் நமக்கு வேறிடம் இல்லை
எங்கிருந்தும் எவரும் காப்பாற்ற வழியில்லை
உயிர் வாழ நமக்கிருப்பது ஒரே உலகம்
வேறு கோள்களுக்குப் போகலாம் வரலாம்
ஆனால் அவற்றில் வாழ வழியில்லை
குடியேற வகையில்லை
விரும்பினாலும் இல்லாவிட்டாலும்
நமக்கிருப்பது ஓர் உலகம் மட்டுமே
நிற்க இருக்கும் தரை இப்புள்ளி மட்டுமே
இந்த வெளிர் நீலப் புள்ளியின் படம்
நமக்குக் கற்பிப்பது
பணிவு, அன்பு, பொறுப்பு,
ஒருவரை ஒருவர் அன்புடன் அரவணைக்க
இந்த வெளிர் நீலப் புள்ளியைப் பாதுகாக்க,
நேசிக்க, பேணி வளர்க்கத் தெரிந்து கொள்வோம்
ஏனெனில் இதுவே இதுவரை
நாம் அறிந்த ஒரே இல்லம்
நாம் வாழக்கூடிய ஒரே உலகம்
---
கார்ல் சேகனின், 'பேல் ப்ளூ டாட்: எ விஷன் ஆஃப் தெ ஹியூமன் ஃப்யூச்சர் இன் ஸ்பேஸ்'
கட்டுரையின் கவிதை வடிவம்
நன்றி: "சக்தி" இதழ் - மார்ச் 2026
“உண்மையில் நாம் யார்?”- தேமொழி
பக்கம்: 42 - 43
https://archive.org/details/sakthi-march-2026_202602/page/41/mode/2up
#சக்தி, #கவிதை, #Themozhi
